ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱ - به شاهد لغت لنجه، بمعنی رفتار بناز لیکن جاهلانه
کفش صندوق محنت و . . . زنش هر دو گردند و هر دو ناهموار هیچکس را گناه نیست درین کو برد جمله را همی از کار این یکی را بخنج…
۴۱
شمارهٔ ۴۲ - به شاهد لغت سوسمار، بمعنی جانوری که ضب گویندش بتازی
چنان باد در آرد بخویشتن که میگوئی خوردست سوسمار
۴۲
شمارهٔ ۴۳ - به شاهد لغت سپار، بمعنی گاوآهن که زمین شکافد
ترا گردن در بسته به بیوغ و گرنه نروی راست با سپار
۴۳
شمارهٔ ۴۴ - به شاهد لغت غر، به معنی دبه خایه
برون شدند سحرگه ز خانه مهمانانش زهارها شده پر گوه و خایه‌ها شده غر
۴۴
شمارهٔ ۴۵ - به شاهد لغت خوش، بمعنی زن مادر
... آن سبلت و ریشش به . . . خوش
۴۵
شمارهٔ ۴۶ - به شاهد لغت جخش، بمعنی علتی که از گلو مانند بادنجان برآید و درد نکند و اگر ببرند بیم هلاکت باشد و اکثر مردم گیلان و فرغانه را باشد
از گردن او جخش در آویخته گوئی خیکیست پر از باد در آویخته از بار
۴۶
شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره
قیاس . . . ش چگونه کنم بیا و بگوی ایا گذشته بشعر از بیانی و بوالحر اگر ندانی بندیش تا چگونه بود که سبزه خورده بفاژد بهار…
۴۷
شمارهٔ ۴۸ - به شاهد لغت اژدر
ازین هفت سر اژدر عمر خوار بپرهیزد آن کو بود هوشیار
۴۸
شمارهٔ ۴۹ - به شاهد لغت انگاره، به معنی جریده حساب و نامه اعمال
زان پیش که پیش آیدت آن روز پر از هول بنشین و تن اندر ده و انگاره به پیش آر
۴۹
شمارهٔ ۵۰ - به شاهد لغت مشکوه، بمعنی مترس و هیبت زده مشو
تواضع کرد بسیار و مرا گفت ز من مشکوه و بی آزار بگذر
۵۰
۵/۱۲