پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۳۱ - به شاهد لغت نیا، بمعنی پدر پدر و پدر مادر

ز جودم جهانی پرآوازه شد روان نیاکان بمن تازه شد

۳۱

شمارهٔ ۳۲ - به شاهد لغت نوید، به معنی نالان شد

ز درد دل آن شب بدان سان نوید که از ناله‌اش هیچکس نغنوید

۳۲

شمارهٔ ۳۳ - به شاهد لغت هلیدن، بمعنی فرو گذاشتن

چو گرگ ستمگر بدامت فتد هلیدن نباشد ز رای و خرد

۳۳

شمارهٔ ۳۴ - به شاهد لغت دستکره، بمعنی شهری از عراق عجم

کاروانی همی از ری به سوی دسکره شد آب پیش آمد و مردم همه بر قنطره شد

۳۴

شمارهٔ ۳۵ - به شاهد لغت پدندر، بمعنی ناپدری

از پدر چون از پدندر دشمنی بیند همی مادر از کینه بر او مانند مادندر شود

۳۵

شمارهٔ ۳۶ - به شاهد لغت نیاز، بمعنی دوست

ایا نیاز بمن ساز و مر مرا مگذار که ناز کردن معشوق دلگداز بود

۳۶

شمارهٔ ۳۷ - به شاهد لغت چاپلوس، بمعنی فریبنده

وان چاپلوس پسته گر خندان کت هر زمان بلوس بپیراید

۳۷

شمارهٔ ۳۸ - به شاهد لغت مکل، بمعنی کرمی سیاه که در آبست

غلبه فروش خواجه که ما را گرفت باد بنگر که داروش ز چه فرمود اوستاد گفتا که پنجپایک و غوک و مکل بکوب در خایه هل تو چنگ خشن…

۳۸

شمارهٔ ۳۹ - به شاهد لغت بادریسه، بمعنی آن مهره که زنان بر دوک زنند بوقت رشتن

گر . . . ت از نخست چنان بادریسه بود آن بادریسه خوش خوش چون دوک ریسه شد

۳۹

شمارهٔ ۴۰ - به شاهد لغت شاکمند، به معنی نمدی که از پشم سازند

به دستش ز خام گوزنان کمند ببر در فکنده یکی شاکمند

۴۰
۴/۱۲