ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دستهبندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - به شاهد لغت نیا، بمعنی پدر پدر و پدر مادر
ز جودم جهانی پرآوازه شد روان نیاکان بمن تازه شد
۳۱
شمارهٔ ۳۲ - به شاهد لغت نوید، به معنی نالان شد
ز درد دل آن شب بدان سان نوید که از نالهاش هیچکس نغنوید
۳۲
شمارهٔ ۳۳ - به شاهد لغت هلیدن، بمعنی فرو گذاشتن
چو گرگ ستمگر بدامت فتد هلیدن نباشد ز رای و خرد
۳۳
شمارهٔ ۳۴ - به شاهد لغت دستکره، بمعنی شهری از عراق عجم
کاروانی همی از ری به سوی دسکره شد آب پیش آمد و مردم همه بر قنطره شد
۳۴
شمارهٔ ۳۵ - به شاهد لغت پدندر، بمعنی ناپدری
از پدر چون از پدندر دشمنی بیند همی مادر از کینه بر او مانند مادندر شود
۳۵
شمارهٔ ۳۶ - به شاهد لغت نیاز، بمعنی دوست
ایا نیاز بمن ساز و مر مرا مگذار که ناز کردن معشوق دلگداز بود
۳۶
شمارهٔ ۳۷ - به شاهد لغت چاپلوس، بمعنی فریبنده
وان چاپلوس پسته گر خندان کت هر زمان بلوس بپیراید
۳۷
شمارهٔ ۳۸ - به شاهد لغت مکل، بمعنی کرمی سیاه که در آبست
غلبه فروش خواجه که ما را گرفت باد بنگر که داروش ز چه فرمود اوستاد گفتا که پنجپایک و غوک و مکل بکوب در خایه هل تو چنگ خشن…
۳۸
شمارهٔ ۳۹ - به شاهد لغت بادریسه، بمعنی آن مهره که زنان بر دوک زنند بوقت رشتن
گر . . . ت از نخست چنان بادریسه بود آن بادریسه خوش خوش چون دوک ریسه شد
۳۹
شمارهٔ ۴۰ - به شاهد لغت شاکمند، به معنی نمدی که از پشم سازند
به دستش ز خام گوزنان کمند ببر در فکنده یکی شاکمند
۴۰
۴/۱۲