پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۲۱ - به شاهد لغت فرخچ، بمعنی رشوت

بدهم بهر یک نگاه رخش گر پذیر دل مرا به فرخچ

۲۱

شمارهٔ ۲۲ - به شاهد لغت خبزدو، بمعنی جعل

آن روی و ریش پر گه و پر بلغم و خدو همچون خبزدوئی که شود زیر پای پخچ

۲۲

شمارهٔ ۲۳ - به شاهد لغت دند، بمعنی ابله و بی باک و خود کامه

اندرین شهر بسی ناکس برخاسته اند همه خر طبع و همه احمق و بی دانش و دند

۲۳

شمارهٔ ۲۴ - به شاهد لغت پازند، بمعنی اصل کتاب و اوستا گزارش

گویند نخستین سخن از نامه پازند آنست که با مردم بد اصل مپیوند

۲۴

شمارهٔ ۲۵ - به شاهد لغت سرواد، بمعنی شعر

دگر نخواهم گفتن همی ثنا و غزل که رفت یکسره بازار و قیمت سرواد

۲۵

شمارهٔ ۲۶ - به شاهد لغت افراز، بمعنی بالا

ز بس رفعتش شاهباز خرد نیارد بر افراز او برپرد

۲۶

شمارهٔ ۲۷ - به شاهد لغت بادپیما، بمعنی بیفایده و بی حاصل

یکی بادپیمای کم زن بود که از کینه با خویش دشمن بود

۲۷

شمارهٔ ۲۸ - به شاهد لغت پساوند، بمعنی قافیه شعر

همه یاوه همه خام و همه سست معانی از چکاته تا پساوند

۲۸

شمارهٔ ۲۹ - به شاهد لغت پشنجیده، بمعنی آب و خون و مثل آن پاشیده شده

بخنجر همه تنش انجیده اند بر آن خاک خونش پشنجیده اند

۲۹

شمارهٔ ۳۰ - به شاهد لغت سکنجیده، بمعنی تراشیده

ز تیرش رخ مه سکنجیده شد ز تیغش دل چرخ انجیده شد

۳۰
۳/۱۲