ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دستهبندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱ - به شاهد لغت فرخچ، بمعنی رشوت
بدهم بهر یک نگاه رخش گر پذیر دل مرا به فرخچ
۲۱
شمارهٔ ۲۲ - به شاهد لغت خبزدو، بمعنی جعل
آن روی و ریش پر گه و پر بلغم و خدو همچون خبزدوئی که شود زیر پای پخچ
۲۲
شمارهٔ ۲۳ - به شاهد لغت دند، بمعنی ابله و بی باک و خود کامه
اندرین شهر بسی ناکس برخاسته اند همه خر طبع و همه احمق و بی دانش و دند
۲۳
شمارهٔ ۲۴ - به شاهد لغت پازند، بمعنی اصل کتاب و اوستا گزارش
گویند نخستین سخن از نامه پازند آنست که با مردم بد اصل مپیوند
۲۴
شمارهٔ ۲۵ - به شاهد لغت سرواد، بمعنی شعر
دگر نخواهم گفتن همی ثنا و غزل که رفت یکسره بازار و قیمت سرواد
۲۵
شمارهٔ ۲۶ - به شاهد لغت افراز، بمعنی بالا
ز بس رفعتش شاهباز خرد نیارد بر افراز او برپرد
۲۶
شمارهٔ ۲۷ - به شاهد لغت بادپیما، بمعنی بیفایده و بی حاصل
یکی بادپیمای کم زن بود که از کینه با خویش دشمن بود
۲۷
شمارهٔ ۲۸ - به شاهد لغت پساوند، بمعنی قافیه شعر
همه یاوه همه خام و همه سست معانی از چکاته تا پساوند
۲۸
شمارهٔ ۲۹ - به شاهد لغت پشنجیده، بمعنی آب و خون و مثل آن پاشیده شده
بخنجر همه تنش انجیده اند بر آن خاک خونش پشنجیده اند
۲۹
شمارهٔ ۳۰ - به شاهد لغت سکنجیده، بمعنی تراشیده
ز تیرش رخ مه سکنجیده شد ز تیغش دل چرخ انجیده شد
۳۰
۳/۱۲