ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دستهبندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - به شاهد لغت غنج، بمعنی جوال
وان بادریسه هفته دیگر غضاره شد و اکنون غضاره همچو یکی غنج پیسه گشت
۱۱
شمارهٔ ۱۲ - به شاهد لغت کولک، بمعنی کدویی که زنان روستا پنبه در او نهند
زن برون کرد کولک از انگشت کرد بر دوک و دوک ریسی پشت
۱۲
شمارهٔ ۱۳ - به شاهد لغت کاواک، بمعنی میان تهی
بجز عمود گران نیست روز و شب خورشش شگفت نیست ازو گر شکمش کاواک است
۱۳
شمارهٔ ۱۴ - شاهد لغت پزشک، بمعنی طبیب
بر روی پزشک زن میندیش چون بود درست پیشیارت
۱۴
شمارهٔ ۱۵ - به شاهد لغت آفرنگان، بمعنی نسکی از زند
از اطاعت با پدر زردشت پیر خود به نسک آفرنگان گفته است
۱۵
شمارهٔ ۱۶ - به شاهد لغت پیشادست، بمعنی نقد
ستد و داد جز به پیشادست داوری باشد و زیان و شکست
۱۶
شمارهٔ ۱۷ - به شاهد لغت شخائید، بمعنی ریش کرد
چو بشنید شاه آن پیام نهفت ز کینه لب خود شخائید و گفت
۱۷
شمارهٔ ۱۸ - به شاهد لغت لست، بمعنی چیزی قوی
گر سیر شدی بتا ز من در خور هست زیرا که ندارم ای صنم چیزی لست
۱۸
شمارهٔ ۱۹ - به شاهد لغت مست، بمعنی شگوه و گله
ای از ستیهش تو همه مردمان به مست دعویت صعب منکر و معنیت سخت سست
۱۹
شمارهٔ ۲۰ - به شاهد لغت فرخج، بمعنی فژه، پلید و زشت
ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج نامت فرخج و کنیت ملعونت بلفرخج
۲۰
۲/۱۲