پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱۱ - به شاهد لغت غنج، بمعنی جوال

وان بادریسه هفته دیگر غضاره شد و اکنون غضاره همچو یکی غنج پیسه گشت

۱۱

شمارهٔ ۱۲ - به شاهد لغت کولک، بمعنی کدویی که زنان روستا پنبه در او نهند

زن برون کرد کولک از انگشت کرد بر دوک و دوک ریسی پشت

۱۲

شمارهٔ ۱۳ - به شاهد لغت کاواک، بمعنی میان تهی

بجز عمود گران نیست روز و شب خورشش شگفت نیست ازو گر شکمش کاواک است

۱۳

شمارهٔ ۱۴ - شاهد لغت پزشک، بمعنی طبیب

بر روی پزشک زن میندیش چون بود درست پیشیارت

۱۴

شمارهٔ ۱۵ - به شاهد لغت آفرنگان، بمعنی نسکی از زند

از اطاعت با پدر زردشت پیر خود به نسک آفرنگان گفته است

۱۵

شمارهٔ ۱۶ - به شاهد لغت پیشادست، بمعنی نقد

ستد و داد جز به پیشادست داوری باشد و زیان و شکست

۱۶

شمارهٔ ۱۷ - به شاهد لغت شخائید، بمعنی ریش کرد

چو بشنید شاه آن پیام نهفت ز کینه لب خود شخائید و گفت

۱۷

شمارهٔ ۱۸ - به شاهد لغت لست، بمعنی چیزی قوی

گر سیر شدی بتا ز من در خور هست زیرا که ندارم ای صنم چیزی لست

۱۸

شمارهٔ ۱۹ - به شاهد لغت مست، بمعنی شگوه و گله

ای از ستیهش تو همه مردمان به مست دعویت صعب منکر و معنیت سخت سست

۱۹

شمارهٔ ۲۰ - به شاهد لغت فرخج، بمعنی فژه، پلید و زشت

ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج نامت فرخج و کنیت ملعونت بلفرخج

۲۰
۲/۱۲