ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دستهبندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - به شاهد لغت بسیچیدن، بمعنی ساز کار کردن
بباید بسیچیدن این کار را پذیره شدن رزم و پیکار را
۱
شمارهٔ ۲ - به شاهد لغت چنگلوک، بمعنی کسیکه دست و پایش سست شده باشد و کژ
ای غوک چنگلوک چو پژمرده برگ کوک خواهی که چون چکوک بپری سوی هوا
۲
شمارهٔ ۳ - به شاهد لغت تکژ به معنی استخوان انگور
گر بیارند و بسوزند و دهندت بر باد تو به سنگ تکژی نان ندهی باب ترا
۳
شمارهٔ ۴ - به شاهد لغت آروغ، بمعنی بادی که از سینه و حلق برآید
چون در حکایت آید بانگ شتر کند و آروغها زند چو خورد ترب و گندنا
۴
شمارهٔ ۵ - به شاهد لغت فوگان، به معنی فقاع
میبارد از دهانت خذو ایدون گویی که سر گشادند فوگان را
۵
شمارهٔ ۶ - به شاهد لغت پریسای، پری افسای، یعنی آنکه افسون خواند از برای تسخیر جن
گهی چو مرد پریسای گونه گونه صور همی نماید زیر نگینه لبلاب
۶
شمارهٔ ۷ - به شاهد لغت هسر بمعنی یخ
پیش من یکره شعر تو یکی دوست بخواند زانزمان باز هنوز این دل من پر هسر است
۷
شمارهٔ ۸ - به شاهد لغت تیم، بمعنی کاروانسرا
از شمار تو . . . طرفه بمهر است هنوز وز شمارد گران چون در تیم دو دراست
۸
شمارهٔ ۹ - به شاهد لغت لت، بمعنی لخت و عمود
رویت ز در خنده و سبلت ز در تیز گردن ز در سیلی و پهلو ز در لت
۹
شمارهٔ ۱۰ - به شاهد لغت رت، بمعنی تهی و برهنه
فرمان کن و آهک کن و زرنیخ براندای بر روی و برون آر همه رویت رارت
۱۰
۱/۱۲