پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱ - به شاهد لغت بسیچیدن، بمعنی ساز کار کردن

بباید بسیچیدن این کار را پذیره شدن رزم و پیکار را

۱

شمارهٔ ۲ - به شاهد لغت چنگلوک، بمعنی کسیکه دست و پایش سست شده باشد و کژ

ای غوک چنگلوک چو پژمرده برگ کوک خواهی که چون چکوک بپری سوی هوا

۲

شمارهٔ ۳ - به شاهد لغت تکژ به معنی استخوان انگور

گر بیارند و بسوزند و دهندت بر باد تو به سنگ تکژی نان ندهی باب ترا

۳

شمارهٔ ۴ - به شاهد لغت آروغ، بمعنی بادی که از سینه و حلق برآید

چون در حکایت آید بانگ شتر کند و آروغ‌ها زند چو خورد ترب و گندنا

۴

شمارهٔ ۵ - به شاهد لغت فوگان، به معنی فقاع

می‌بارد از دهانت خذو ایدون گویی که سر گشادند فوگان را

۵

شمارهٔ ۶ - به شاهد لغت پریسای، پری افسای، یعنی آنکه افسون خواند از برای تسخیر جن

گهی چو مرد پریسای گونه گونه صور همی نماید زیر نگینه لبلاب

۶

شمارهٔ ۷ - به شاهد لغت هسر بمعنی یخ

پیش من یکره شعر تو یکی دوست بخواند زانزمان باز هنوز این دل من پر هسر است

۷

شمارهٔ ۸ - به شاهد لغت تیم، بمعنی کاروانسرا

از شمار تو . . . طرفه بمهر است هنوز وز شمارد گران چون در تیم دو دراست

۸

شمارهٔ ۹ - به شاهد لغت لت، بمعنی لخت و عمود

رویت ز در خنده و سبلت ز در تیز گردن ز در سیلی و پهلو ز در لت

۹

شمارهٔ ۱۰ - به شاهد لغت رت، بمعنی تهی و برهنه

فرمان کن و آهک کن و زرنیخ براندای بر روی و برون آر همه رویت رارت

۱۰
۱/۱۲