پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۵۱ - به شاهد لغت باسک، بمعنی خمیازه

چو باسک کند ماه من از خمار قرار از مه نو نماید فرار

۵۱

شمارهٔ ۵۲ - به شاهد لغت توفید، بمعنی حسد و آواز از غلبه و جوش در افتاد

از آن لشکر گشن توفید دهر بکام عدو نوش شد همچو زهر

۵۲

شمارهٔ ۵۳ - به شاهد لغت پویه، به معنی دویدن

به گرمی چو برق و به نرمی چو ابر به پویه چو رنگ و به کینه چو ببر

۵۳

شمارهٔ ۵۴ - به شاهد لغت زاج سور، بمعنی مهمانی و سوری که در حین زادن زن کنند

خزاین تهی شد در آن زاج سور درون‌ها پر آمد ز عیش و سرور

۵۴

شمارهٔ ۵۵ - به شاهد لغت گرازد، به معنی از روی ناز و تکبر خرامد

به روز نبرد آن هژبر دلیر شتابد چو گرگ و گرازد چو شیر

۵۵

شمارهٔ ۵۶ - به شاهد لغت شهریر، بمعنی روز چهارم از هر ماه (شهریور)

چو در روز شهریر آمد بشهر ز شادی همه شهر را داد بهر

۵۶

شمارهٔ ۵۷ - به شاهد لغت ناگوار، بمعنی چیزی ناگوار و بدهضم که گوارا نشود و مرد گران جان و بمعنی تخمه و امتلا

از سخای تو ناگوار گرفت خلق را یکسر و منم ناهار

۵۷

شمارهٔ ۵۸ - به شاهد لغت غرشیده، بمعنی خشم آلوده

چو غرشیده گشتی ز کین و ستیز گرفتی ازو دیو راه گریز

۵۸

شمارهٔ ۵۹ - به شاهد لغت ارزیز، بمعنی قلعی

گرچه زردست همچو زر پشیز یا سفیدست همچو سیم ارزیز

۵۹

شمارهٔ ۶۰ - به شاهد لغت لنج، بمعنی بیرون روی

کره ای را که کسی نرم نکردست متاز بجوانی و بزور و هنر خویش مناز نه همه کار تودانی نه همه زورتراست لنج پر باد مکن بیش و کت…

۶۰
۶/۱۲