پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

از مجموعه اشعار لبیبی

۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۷۱ - به شاهد لغت کوک، بمعنی نوعی تره یا کاهو

از زبان باشد بر مردم دانی گاه آب دهی و گاه می آری کوک

۷۱

شمارهٔ ۷۲ - به شاهد لغت لوچ، احول، دوبین

آن تویی کور و تویی لوچ و تویی کوچ بلوچ وان تویی گول و تویی دول و تویی بابت لنگ

۷۲

شمارهٔ ۷۳ - به شاهد لغت بستر آهنگ، به معنی لحاف یا آنچه بر روی لحاف و نهالی پوشند که گرد بر آن ننشیند

خوشا حال لحاف و بستر آهنگ که می‌گیرند هر شب در برت تنگ

۷۳

شمارهٔ ۷۴ - به شاهد لغت ملنگ، به معنی بیهوش

ز جا جست چون آتشی بی‌درنگ دل از باده عشق مست و ملنگ

۷۴

شمارهٔ ۷۵ - به شاهد لغت ماژ، بمعنی عشرت و سور کردن

درین محنت سرای شادی و غم که گاهی ماژ باشد گاه ماتم

۷۵

شمارهٔ ۷۶ - به شاهد لغت گولانج، بمعنی حلوایی که لابرلا نیز گویند

گولانج و گوشت و گرده و گوز آب و گادنی گرمابه و گل و گل و گنجینه و گلیم

۷۶

شمارهٔ ۷۷ - به شاهد لغت وارون، بمعنی نحس

ندانم بخت را با من چه کین است به که نالم به که زین بخت وارون

۷۷

شمارهٔ ۷۸ - به شاهد لغت داشن، بمعنی عطا، داشاد

چکنم که سفیه را به نکوی نتوان نرم کردن از داشن

۷۸

شمارهٔ ۷۹ - به شاهد لغت غرواشه، به معنی لیف جولاهه

چو غرواشه ریشی به سرخی و چندان که صد لیف از ده یکش بست بتوان

۷۹

شمارهٔ ۸۰ - به شاهد لغت بنشاختن، بمعنی بنشاندن

چو باز آمد از حمله و تاختن بفرمودش از پای بنشاختن

۸۰
۸/۱۲