ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
از مجموعه اشعار لبیبی
۰
دسته‌بندی
۱۱۱
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱ - به شاهد لغت کالفته، بمعنی آشفته
فرود آید ز پشتش پور ملعون شده کالفته چون خرسی خشینه
۹۱
شمارهٔ ۹۲ - به شاهد لغت افراشته، بمعنی بلند کرده و انباشته
دل از حرص و از کینه انباشته سر کبر بر چرخ افراشته
۹۲
شمارهٔ ۹۳ - به شاهد لغت کالیدن، بمعنی گریختن
ز کالیدن یک تن از رزمگاه شکست اندر آید به پشت سپاه
۹۳
شمارهٔ ۹۴ - به شاهد لغت غاوشو، بمعنی خیاری که از بهر تخم رها کنند
زرد و درازتر شده از غاوشوی خام نه سبز چون خیار و نه شیرین چو خربوزه
۹۴
شمارهٔ ۹۵ - به شاهد لغت سنه، بمعنی لعنت و نفرین و هم به شاهد لغت فریه، بمعنی نفرین
ای فرومایه و در کون هل و بی شرم و خبیث آفریده شده از فریه و سردی و سنه
۹۵
شمارهٔ ۹۶ - به شاهد لغت غلیواژ، به معنی زغن
ای بچه حمدونه غلیواژ غلیواژ ترسم بربایدت به طاق اندر برجه
۹۶
شمارهٔ ۹۷ - به شاهد لغت تزه، بمعنی دندانه کلید که از چوب کنند
دهقان بی ده است و شتربان بی شتر پالان بی خر است و کلیدان بی تزه
۹۷
شمارهٔ ۹۸ - به شاهد لغت کونده، بمعنی چیزی که از گیاه بافند چون دامی و کاه بدان کشند
من بر تو فکنده ظن نیکو و ابلیس ترا ز ره فکنده مانند کسی که روز باران بارانی پوشد از کَوَنده
۹۸
شمارهٔ ۹۹ - به شاهد لغت رنبه، بمعنی موی زهار
آنگاه که من هجات گویم تو ریش کنی و زنت رنبه
۹۹
شمارهٔ ۱۰۰ - به شاهد لغت چنبه، بمعنی چوب پشت در . . .
دو چیزش برکن و دو بشکن مندیش ز غلغل و ز غنبه دندانش بگاز و دیده بانگشت پهلو بدبوس و سر به چنبه
۱۰۰
۱۰/۱۲