رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
ای دل سر همتم که چون چرخ فروست ناید به جهان فرود با هرچه در اوست خونم بر دشمن ار بریزد به از آنک آب رخ من ریخته گردد بر …
شمارهٔ ۱۷۲
قصاب که در گردن جان چنبر اوست از پشتی حسن سنیه کرده‌ست و نکوست با چرخ زند پهلو و دارد در پوست دلداری دشمن و جگرخواری دوس…
شمارهٔ ۱۷۳
ایزد که جهان ساخته قدرت اوست دو چیز ترا بداد و آن سخت نکوست نه سیرت آنکه دوست داری کس را نه صورت آنکه کس ترا دارد دوست
شمارهٔ ۱۷۴
طاووس توام جلوه‌گر حسن تو دوست هر جوهر و زر که بد برون داد ز پوست نه فاخته کز مشک خطت وام گرفت وان مظلمه بازمانده در گرد…
شمارهٔ ۱۷۵
من بودم و شمع و ساغر یک من و دوست محروم می و شمع میان من و دوست رازی که ز جان و دل نهفتم امروز شد فاش به شهر از دهن دشمن…
شمارهٔ ۱۷۶
چشمم به جنازه تو چون درنگریست خون ریخت که بی رخ تو چون خواهم زیست زنهار ز چشم شوخ آن کز چو توئی جان بستد و در جوانی تو ن…
شمارهٔ ۱۷۷
شه می‌دهدم نوید هر لحظه دویست عقلم گوید نی بر این شاه مَایست با طبع وفا و مهر و آزرمش هست با خنجر تیز و دل بی رحمش نیست
شمارهٔ ۱۷۸
در عالم سفله از بنی آدم کیست کو زد نفسی که نز پی مردن نیست آنکو که دمی ز ناز خندید چو برق کز حادثه همچو ابر سالی نگریست
شمارهٔ ۱۷۹
در خواب غرور خلق بیداری نیست وز مستی جهل دهر هشیاری نیست احوال غم فراق آن عهد شکن در حال چو با قلم بگفتم بگریست
شمارهٔ ۱۸۰
گر کوتهی عمر ز بیدادگریست با ظلم تو این عمر دراز تو ز چیست پیغمبر حق به سال شصت و سه گذشت تو ظالم ضال تا به صد خواهی زیس…