شمارهٔ ۱۷۵

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

من بودم و شمع و ساغر یک من و دوست

محروم می و شمع میان من و دوست

رازی که ز جان و دل نهفتم امروز

شد فاش به شهر از دهن دشمن و دوست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۴

بعدیشمارهٔ ۱۷۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید