رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
از فرقت چشمت آب چشمم خونست شوقم به لقای تو ز شرح بیرونست چشمیست مرا ز درد چشمت گریان ای چشم بد از تو دور چشمت چونست
شمارهٔ ۱۶۲
هر دم غمم ای جهانفروز افزون است هر لحظه دلم را تب و سوز افزونست کی کم گردد ناز و نیاز تو و من چون عشق من و حسن تو روز اف…
شمارهٔ ۱۶۳
ای سرو سهی تازه نهالت چونست نازک تن چون آب زلالت چونست در حجله نشسته دیدمت خندان لب در خاک نهفته زلف و خالت چونست
شمارهٔ ۱۶۴
در عشق دلم فراق بهر افتادهست وز صاف لطف به درد قهر افتادهست از مهر مهی نهفته در پرده راز با شور و شری شهره شهر افتاده…
شمارهٔ ۱۶۵
چشمم که سرشک را روایی دادهست از مهر تو با دل آشنایی دادهست دل کشته تست وان نهان چون دارم کم دیده به خون دل گوایی داده…
شمارهٔ ۱۶۶
چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست واندر نظرت هر آنچه زشت است نکوست من دشمن جان این دل پرهوسم تا خود به چه خوشدلی ترا د…
شمارهٔ ۱۶۷
زان غم که به رویم آمد از کرده دوست دشمن ز نشاط مینگنجد در پوست تا دشمن و دوست لاجرم میگویند این زشتیها ز آنچنان روی ن…
شمارهٔ ۱۶۸
در کار جهان نگر گرت تکیه بر اوست تا بر تو شود گشاده کو دشمن خوست در پشت پلنگ چون نمیماند پوست بر زین تو کی بماند ای زین…
شمارهٔ ۱۶۹
در دیده و دل نقش تو از بس که نکوست چون دیده و دل نِشَستهای در رگ و پوست از دیده و دل دوستترت دارم از آنک در دیده پسندی…
شمارهٔ ۱۷۰
عشقش که چو جان است نهان در رگ و پوست از دوست نهفتنم ز بدمهری اوست زآنروی که دوست کشتنش عادت و خوست با دوست نگویم که ترا …