شمارهٔ ۱۶۳

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

ای سرو سهی تازه نهالت چونست

نازک تن چون آب زلالت چونست

در حجله نشسته دیدمت خندان لب

در خاک نهفته زلف و خالت چونست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶۲

بعدیشمارهٔ ۱۶۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید