رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
ز اخلاق هر آنچه در بشر میبایست ز آداب هر آنچه در هنر میبایست بودت همه با کمال خوبی و سخا جز عمر به کار تو چه درمیبایس…
شمارهٔ ۱۸۲
از چرخ کبود بر دلم زنگاریست وز دهر سیه سپید بر دل باریست این سرخی اشک و زردی چهره من از خط بنفش سبزواری یاریست
شمارهٔ ۱۸۳
هر روز زمانه را ز نو بازاریست هر لحظه ز نو حادثه در پیکاریست ای یار کهن، ز رنجِ نو دل مشکن کاین چرخِ کهن نو به نو اندر…
شمارهٔ ۱۸۴
از مرگ تو مهر و ماه و انجم بگریست حور و ملک و پری و مردم بگریست بر ساز به نام تو سرودی گفتم طنبور بنالید و به ریشم بگریس…
شمارهٔ ۱۸۵
با دل غم آن صنم بگفتم بگریست با دیده چو شرح غم بگفتم بگریست احوال غم فراق آن عهدشکن در حال چو با قلم بگفتم بگریست
شمارهٔ ۱۸۶
چشم شب دوش اشک به دامن بگریست بر من ز جفای دوست دشمن بگریست گردون که هزار دشمنی با من داشت خوش خوش به هزار دیده بر من بگ…
شمارهٔ ۱۸۷
کس نیست که از غمت به زاری نگریست وز بهر تو سرو جویباری نگریست چندانکه گریست چشم من بر قد تو بر سرو چمن ابر بهاری نگریست
شمارهٔ ۱۸۸
میآمد و دزدیده مرا مینگریست میرفت و دگر سوی قفا میگریست یا شیوه خویشتن خوشش میآمد یا از سر مرحمت به ما مینگریست
شمارهٔ ۱۸۹
چون گل به میان خار میباید زیست با دشمنِ دوستوار میباید زیست خواهی که سخن ز پرده بیرون نشود در پرده روزگار میباید زیس…
شمارهٔ ۱۹۰
چون دید که تن را به غمش تاب ورکیست شد دور که در دعوی عشق تو شکیست واکنو که چو مو گشتهام از عشق میانش آمد که میان من و…