رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
دیدار تو مونس همه ساله کیست زلف و رخ تو بنفشه و لاله کیست شبها ز تو مینالم و تو میشنوی آخر روزی بپرس کاین ناله کیست
شمارهٔ ۱۹۲
هستت خبر ای جان که خریدار تو کیست وانده خر و جانفروش بازار تو کیست من خود دانم که کشته درد کیام تو کی دانی که عاشق زار …
شمارهٔ ۱۹۳
چون دوستی تو اصل دشمنکامیست این سوختن من از فراقتخامیست وامید من آبستن بس نومیدیست نامم ز تو آلوده صد بدنامیست
شمارهٔ ۱۹۴
زلف تو که دل در شکنش زندانیست دزد است و به آویختگی ارزانیست دل برد و هزار کس گواهند بر این وان شوخ هنوز بر سر پیشانیست
شمارهٔ ۱۹۵
در سینه دلم که گنج لعل کانیست رویش ز ستمهای تو در ویرانیست سرگردانم ز من چه گردانی سر خود بهر من از تو همه سرگردانیست
شمارهٔ ۱۹۶
گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست یا خود به مثل وفا و آزرمت نیست آخر چو ز روی من نمیداری شرم باری ز حق صحبت من شرمت نیست
شمارهٔ ۱۹۷
چشمت که چنو زهره افسونگر نیست از تیغ که مریخ زند کمتر نیست تا مشتری رخ چو ماهت شدهام روز زحلم به هیچ رو درخور نیست
شمارهٔ ۱۹۸
در عشق چو من سوخته غمخور نیست در حسن نظیر تو بتی دلبر نیست در آینه خود نگر و عاشق شو گر عشق من و حسن خودت باور نیست
شمارهٔ ۱۹۹
ای دل غمم از غم کسی کمتر نیست سربار عقیله توام در خور نیست از من بگسل تو دانی و محنت عشق ای بر سر کاری که مرا در سر نیست
شمارهٔ ۲۰۰
بی روی تو عیش و کامرانی خوش نیست بی صحبت تو جان و جوانی خوش نیست ای مایه زندگانیم دیر مپای باز آی که بی تو زندگانی خوش ن…