شمارهٔ ۱۷۸

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

در عالم سفله از بنی آدم کیست

کو زد نفسی که نز پی مردن نیست

آنکو که دمی ز ناز خندید چو برق

کز حادثه همچو ابر سالی نگریست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۷

بعدیشمارهٔ ۱۷۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید