رباعیات

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۳۲

شعر

فهرست اشعار

هر چند که صیت شعرم « ظ » آفاق شنفت کس گرد غمی به مهرم از چهره نرفت هرگز دل من ز مهر کس شاد نشد هرگز گل شادی من از کس نشک…

عشق است که آرزوی جان همه اوست عشق است که آشیان مرغ همه اوست نه ترک نه فارسی نه هند و نه عرب لیکن همه دان و همزبان همه او…

آن شاهد شوخ بین که نغزی عجبست وان چشم که بادام دو مغزی عجبست چون بوالهوسان پا مفشارید بوصل زانروی که وصل پای لغزی عجبست

پروانه صفت سوز دلم پنهان است کارم نه چو بلبل از غمت افغان است ما را نه که در دهان زبان نیست ولی فریاد زدن نه شیوهٔ مردان…

سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست صد جان بفدای یک شکر خندهٔ اوست در دور لبش آب حیات است نهان پیداست که آب خضر شرمندهٔ اوست

ای گل که رخ ترا صفایی عجبست از عشق منت نشو و نمایی عجبست تا دل به تو دادم شه خوبان شده یی مرغ دل عاشقان همایی عجبست

ای غایت هر هنر که در آدم هست مقصود منی ز هر چه در عالم هست من خسته دلم ز خدمتت گر دورم از ضعف تنست و ضعف طالع هم هست

آن غمزده ام که زهر غم نوش منست محنت کش عالم دل مدهوش منست دور از تو ستون خانه غم شده ام بار غم عالم همه بر دوش منست

ای آنکه در تو قبله اهل وفاست هر کس که امیدی بودش از تو رواست کار همه کس چون شود از لطف تو راست در کار منت اینهمه اهمال چ…

عمرست شبی که با حریف طربیست مرگست شبی که بی رخ نوش لبیست این هر دو شب است لیکن از روی حساب صد سال تفاوت ز شبی تا به شبیس…

۸/۶۴