شمارهٔ ۷۱

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

هر چند که صیت شعرم « ظ » آفاق شنفت

کس گرد غمی به مهرم از چهره نرفت

هرگز دل من ز مهر کس شاد نشد

هرگز گل شادی من از کس نشکفت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۰

بعدیشمارهٔ ۷۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید