ناوبری
حساب کاربری
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
آنگل که بود به حسن شمع چگلی سر وی نزند چو او سر از آب و گلی هر چند که صد هزار دل سوخته است یارب نرسد بخرمنش دود دلی
خوش گفت به باغ بلبل نغمه سرای حرفی ز جفای عالم عشوه نمای فریاد که باد فتنه از باغ جهان گلها همه برد و خار و خس ماند بجای