رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱۱
ساقی تو مگر چشم کرم باز کنی تا کی همه شیوه جفا ساز کنی دریا دریا بکام مستان ریزی یک جرعه بما دهی و صد ناز کنی
شمارهٔ ۶۱۲
گر طالب فیض آب انگور شوی می نوش نه خمر کز صفا دور شوی می یک دو دم است بعد از آن مست شراب خمرست گهی که مست و مخمور شوی
شمارهٔ ۶۱۳
اهلی بدر آ ز گوشه تنهایی می نوش و بعیش کوش اگر دانایی در دنیی اگر ز عیش دنیا دوری دنیا چکنی چکاره دنیایی؟
شمارهٔ ۶۱۴
گر خاک رهش بدیده ام گل کردی کی تخم امید میوه دل کردی گر چرخ ز انجم نشدی دانه فشان کی خرمن مهر و ماه حاصل کردی
شمارهٔ ۶۱۵
جان در غم یوسف چو زلیخا نکنی یعقوب صفت نه مرد بیت الحزنی در معرکه عشق چه نامند ترا کاندر صف عشاق نه مردی نه زنی
شمارهٔ ۶۱۶
آراسته آمد و چه آراستنی دل خواست بعشوه و چه دل خواستنی بنشست و شراب خورد و برخاست برقص وه وه چه نشستی چه برخاستنی
شمارهٔ ۶۱۷
از عشق اگر جگر کبابی باشی به کز پی عقل در سرابی باشی در سایه مقبلی اگر خاک شوی بهتر که بخود سر آفتابی باشی
شمارهٔ ۶۱۸
ای باد بیک سخن دلم خوش کردی زخم دل از آن عهد شکن خوش کردی جان تازه شد از پیام آنشوخ مرا خوش باد دلت که جان من خوش کردی
شمارهٔ ۶۱۹
آنی که بحسن از مه و خورشید بهی از غمزه کسی ز خنده جان بازدهی گر میل چنین سرمه ز مژگان سازی خاکت ندهد کسی که بر دیده کشی
شمارهٔ ۶۲۰
ای کز مه خود چو سایه بی نور تری نزدیک تری و ز همه مهجور تری از کعبه مقصود چو رو تافته یی هر چند که میروی ازو دور تری