رباعیات

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۳۲

شعر

فهرست اشعار

من پیرم اگر کشته شوم از ستمت این کشتن من باد مزید کرمت زان موی سیه سفید کردم ز غمت تا سرخ بخون خود کنم در قدمت

در ملک جهان حیات جاوید یکیست در دور فلک ساغر جمشید یکیست کس نسبت یار ما بخوبان نکند خوبان همه ذره اند و خورشید یکیست

عمریست که میرود دل اندر ره دوست ذره نبرد راه به منزلگه دوست اهلی بدل مست تو گر نیست امید نومید مباشی از دل آگه دوست

بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست شیران همه رفتند و سر بیشه تهیست دوش اینهمه جام می فلک داد بغیر امروز که دور من بود شیش…

ای برهمن آن عارض چون لاله پرست رخسار بتان چارده ساله پرست گر چشم خدای بین نباشد باری خورشید پرست به که گوساله پرست

می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت خاک همه را مستی عشق تو سرشت معمور بود بشاهد و باده جهان موعود بود به کوثر و حور بهشت

سامان دل از بی سر و سامانی ماست آبادی ملک جان ز ویرانی ماست گر شد دل جمع ما پریشان چه غمست جمعیت ما هم از پریشانی ماست

در نزد حکیم مس هم از جنس طلاست وا مانده بخام طبعی از قدر و بهاست اکسیر چو پخته سازدش زر گردد پس سوز و گداز، کیمیای مس ما…

در دیده عقل عاشقی سوختن است جان باختی و حکمت اندوختی است جاهل ز چراغ سوختن می نگرد غافل که در این سوختن افروختی است

عشق آب حیات و خضر فرح فالست عشق آینه محول الاحوال است گر جان نبود بشعق شاید بودن من زنده بعشقم اینزمان چل سال است

۷/۶۴