شمارهٔ ۷۵

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست

صد جان بفدای یک شکر خندهٔ اوست

در دور لبش آب حیات است نهان

پیداست که آب خضر شرمندهٔ اوست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۴

بعدیشمارهٔ ۷۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید