پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۶۳۲
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۲۴۱

خاک قدم تو نافه چین ارزد خاشاک رهت سنبل و نسرین ارزد شیرین سخنی و زیر لب مگویی تلخی که هزار جان شیرین ارزد

۲۴۱

شمارهٔ ۲۴۲

آمد غم دل که آب آدم ببرد آدم چکند که جان ازین غم ببرد یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست سیلی که غبار غم ز عالم ببرد

۲۴۲

شمارهٔ ۲۴۳

آنشمع دمی ز چشم روشن نرود کز دیده سرشک تا بدامن نرود یار از بر من برفت و حرمان وصال دردیست که هرگز از دل من نرود

۲۴۳

شمارهٔ ۲۴۴

آنی که حسد مه از صفای تو برد گل پیرهن صبر برای تو درد چون ذره که جوشد بهوا داری مهر مرغ دل خلق در هوای تو پرد

۲۴۴

شمارهٔ ۲۴۵

گر سینه ما چاک ز نظاره بود ما را چه غم از طعنه بیکاره بود تن خانه عاریت بود در بر جان جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود

۲۴۵

شمارهٔ ۲۴۶

مشتاق تو فردوس برین را چکند وانهار نعیم و حور عین را چکند سرمست لبت کجا برد کوثر را مخمور تو شیر و انگبین را چکند

۲۴۶

شمارهٔ ۲۴۷

می خور که فلک نقد بقا میدزدد نور از دل و از چهره صفا میدزدد یکدم نبود که نیست در غارت ما سال و مه و روز و شب ز ما میدزدد

۲۴۷

شمارهٔ ۲۴۸

هر که سگ تست بر دری ننشیند غیر از تو بهیچ دلبری ننشیند هر روز چو بلبل نسراید به گلی هر لحظه بشاخ دیگری ننشیند

۲۴۸

شمارهٔ ۲۴۹

ما را شب هجر او آید چه شود؟ خورشید رخش زدر در آید چه شود؟ آن کوکب دولت که دهد کام همه یکروز بکام ما برآید چه شود؟

۲۴۹

شمارهٔ ۲۵۰

در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند سرگشته چو مجنون به بیابان شده اند باز آ که به جمعیت دل باز رسند جمعی که چو خاک ره پر…

۲۵۰
۲۵/۶۴