رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
از دل چو دمی غم تو بیرون نرود از دیده چگونه رود جیحون نرود کان نمکی و در دل مجروحی خوناب ز چشم خونفشان چون نرود؟
شمارهٔ ۲۵۲
آنرا که مراد از در امید دهند آب خضر از چشمه خورشید دهند هر کس که قدم بصدق زد در ره دوست اول قدمش حیات جاوید دهند
شمارهٔ ۲۵۳
طاوس اگر بجلوه پر باز کند ور کبک خرامیش بصد ناز کند ما را بشکار این و آن دل نکشد مرغ دل ما شکار شهباز کند
شمارهٔ ۲۵۴
آن شمع دمی ز چشم روشن نرود کاین سیل سرشک تا بدامن نرود یار از بر من برفت و حرمان وصال داغیست که هرگز از دل من نرود
شمارهٔ ۲۵۵
هر دل که درو مهر کسی ریش کند از پرتو عشق روشنی پیشه کند گر سخت تر از سنگ بود آتش عشق بگدازد و صافی ترش از شیشه کند
شمارهٔ ۲۵۶
تا دل غم جان داشت بدلبر نرسید تا خاک نگشت سر بدان در نرسید هرگز بگهر دست شناور نرسد تا غرقه نشد کسی بگوهر نرسید
شمارهٔ ۲۵۷
در هودج عشق عقل واپس نرسد از عقل کسی بچرخ اطلس نرسد خاصیت عشق جذبه کاه رباست بی جاذبه عشق باو کس نرسد
شمارهٔ ۲۵۸
گاهم ره بتخانه نکو میآید گاهم ز در تو های و هو میآید در مشرب من کعبه و بتخانه یکیست تا مرغ دلم کجا فرو میآید
شمارهٔ ۲۵۹
دل کز تو پریچهره مشوش باشد افغان نکند گرچه در آتش باشد گر گفت سگ تو ام مگو او سگ کیست شاید که دلی بدانقدر خوش باشد
شمارهٔ ۲۶۰
کس نیست که کشته ایماه نشد روشن بتو غیر ناله و آه نشد بس عاشق خسته هم که آهی بکشد جان داد و زمردنش کس آگاه نشد