شمارهٔ ۲۵۴

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آن شمع دمی ز چشم روشن نرود

کاین سیل سرشک تا بدامن نرود

یار از بر من برفت و حرمان وصال

داغیست که هرگز از دل من نرود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۵۳

بعدیشمارهٔ ۲۵۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید