شمارهٔ ۲۵۸

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

گاهم ره بتخانه نکو می‌آید

گاهم ز در تو های و هو می‌آید

در مشرب من کعبه و بتخانه یکیست

تا مرغ دلم کجا فرو می‌آید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۵۷

بعدیشمارهٔ ۲۵۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید