رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
گر حسن چون حسن شیرین ننمود در گنج کسی چو گنج پرویز نبود در زور کسی بکوهکن هم نفزود حسن و زر و زور را وفا نیست چه سود
شمارهٔ ۲۳۲
زان چشم سیه که دل سیه میگردد صد خانه سیه ز یک نگه میگردد از آب حیات در سیاهی خوشتر آبی که درو چشم سیه میگردد
شمارهٔ ۲۳۳
تا دست بود در وفا خواهم زد تا پاست قدم درین بلا خواهم زد من غرقه بحر عشقم و در تن من تا یک نفس است دست و پا خواهم زد
شمارهٔ ۲۳۴
هر چند دلم بوصل فایز نشود در داغ فراق دوست عاجز نشود هر چند که سوزمش بغم خامترست خامیست دلم که پخته هرگز نشود
شمارهٔ ۲۳۵
هر چند دلم زعشق آزار کشید آزرده نشد ز عشق و این بار کشید چندان نبریدم از بتان کاخر کار سررشته عشق من به زنار کشید
شمارهٔ ۲۳۶
طالب که دلش در پی مطلوب بود او را قدم و کرم ز محبوب بود گر دوست کرم کند قدم شاید زد آری قدم و کرم بهم خوب بود
شمارهٔ ۲۳۷
گاهیم بعشق و مستی آموخته اند گاهی نظر از مراد دل دوخته اند تا کی مس من بکیمیایی نرسد باری بهزار کوره ام سوخته اند
شمارهٔ ۲۳۸
در آتش پدر نگاه لیلی چون کرد مجنون زرهی دید که سر بیرون کرد سنگی زد و کاسه سرش پر خون کرد آش عجبی به کاسه مجنون کرد
شمارهٔ ۲۳۹
تا کی غم دل عاشق بی بخت خورد خواهد ز دلم سگ و صد لخت خورد من رحم بدل کردم و خون ریخت دلم در عشق کسی که سست زد سخت خورد
شمارهٔ ۲۴۰
تا چند چنین عهد شکن خواهی بود تا کی ز جفا تلخ سخن خواهی بود بیگانه مشو که از ره و رسم وفا من زان توام تو زان من خواهی بو…