رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
گر عشق بنای جان ز بنیاد برد این بس که غم دو عالم از یاد برد جانی که بجانان ندهی خاک ره است عمری که به عشق نگذرد باد برد
شمارهٔ ۲۲۲
خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد معشوقه چو سرو و در کنارم باشد بر توسن بخت از آن ز زلف چو کمند در دست عنان اختیارم باشد
شمارهٔ ۲۲۳
تا خنده زنان لبت به بستان آمد در گریه خون غنچه خندان آمد در عهد تو چار ضرب زد لاله زرشک با طاس قلندری بدوران آمد
شمارهٔ ۲۲۴
تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد فریاد کنیم و از تو بیداد رسد بر ناله و فریاد دلم پیک اجل فریاد رس است گر بفریاد رسد
شمارهٔ ۲۲۵
هر کس که به دقن بدندان نگزید از باغ حیات میوه عمر نچید آنان که به دقن فروشند به سیم زین به که فروشند چه خواهند خرید
شمارهٔ ۲۲۶
ایساقی جان که جای فدای تو بود خوش وقت کسی که خاک پای تو بود آنجا که تویی هزار خورشید فلک سرگشته چو ذره در هوای تو بود
شمارهٔ ۲۲۷
گر دل ز غبار غم درون پاک کند وین گرد بلا روی بر افلاک کند در کاخ فلک نگنجد از بسیاری شاید که دل چرخ فلک چاک کند
شمارهٔ ۲۲۸
در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد درمان نبرد دلی که دردش نرسد من مرده خاک پای تو کآب حیات هر چند که جان دهد بگردش نرسد
شمارهٔ ۲۲۹
می خور که حیات جاودانت بدهند وز صد چو سکندری امانت بدهند دریاب حیات نقد و ضایع مگذار کاینت برود ز دست و آنت ندهند
شمارهٔ ۲۳۰
چشم بد کس بچشم مستت نرسد آفت بدو لعل می پرستت نرسد سر تا قدم تو بر مراد دل ماست ای نخل مراد ما شکست نرسد