شمارهٔ ۲۴۳

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آنشمع دمی ز چشم روشن نرود

کز دیده سرشک تا بدامن نرود

یار از بر من برفت و حرمان وصال

دردیست که هرگز از دل من نرود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۴۲

بعدیشمارهٔ ۲۴۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید