شمارهٔ ۲۴۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آمد غم دل که آب آدم ببرد

آدم چکند که جان ازین غم ببرد

یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست

سیلی که غبار غم ز عالم ببرد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۴۱

بعدیشمارهٔ ۲۴۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید