رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد این جان چو مگس به دیده تر چسبد از ترس من این دو پلک بر هم نزنم کز شهد مبادا به هم اندر چسب…
شمارهٔ ۱۴۲
در گلشن ما سمن مغیلان آید وز ابر غم تو قطره طوفان آید ما را ز تو بسکه در درون پیکار است از دیده بجای اشک پیکان آید
شمارهٔ ۱۴۳
در دشت وجودم که فلک می پوید تا بذر غم از برای ذرعش جوید هر ابر نفس که خیزد از بحر دلم مسمار بلا روید و ناوک روید
شمارهٔ ۱۴۴
در باغ ز عشق تو چمن می سوزد هجر تو روانم به بدن می سوزد یاد تو چو باده ای که دیرینه بود مغز خرد اندر سر من می سوزد
شمارهٔ ۱۴۵
در کعبه قل تعالو از مام که زاد از بازوی شرع باب خیبر که گشاد بر ناقه لایؤدی الا که نشست بر دوش شرف پای که و سر که نهاد
شمارهٔ ۱۴۶
روزی دلم از غم تو بگسسته شود گز لوح وجود نام من شسته شود از بسکه خیال تو هجوم آورده ست ترسم که همی راه نفس بسته شود
شمارهٔ ۱۴۷
زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند بازیچه دور چرخ فیروزه کند بر مرقد ما خرام تا روح قدس از تربت ما حیات دریوزه کند
شمارهٔ ۱۴۸
زان پیش که جان ز نور بی مایه شود دل تیره ز دور چرخ نه پایه شود در ساغر ما یکی از آن باده بریز کز پرتوش آفتاب چون سایه شو…
شمارهٔ ۱۴۹
زین باده که دل زجام غیرت نوشید خون درتن من چو باده در خم جوشید گفتم که به صبر از تو نهان دارم لیک آتش به گیاه خشک نتوان …
شمارهٔ ۱۵۰
زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد بهر شرفش چو تاج بر سر گیرد در مجلس دهر اگر کسی نام برد در جان فلک آتش دل درگیرد