شمارهٔ ۱۴۳

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

در دشت وجودم که فلک می پوید

تا بذر غم از برای ذرعش جوید

هر ابر نفس که خیزد از بحر دلم

مسمار بلا روید و ناوک روید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۴۲

بعدیشمارهٔ ۱۴۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید