رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
با من نفسی بی تو دلم یار نبود وز مستی غم رگیم هشیار نبود زان شب که تو رفتی اینچنین شد روزم ورنه شب و روز من چنین تار نبو…
شمارهٔ ۱۲۲
بر چرخ ز آه من سها می سوزد بر لب ز تف دلم دعا می سوزد در سینه چو جان گرفتم از ساده دلی برقی که به اندیشه گیا می سوزد
شمارهٔ ۱۲۳
جام می اگر چه غارت هوش کند زان پس کند اما که کسی نوش کند نام تو چه باده ئیست یارب که چنین تاراج خردها زره گوش کند
شمارهٔ ۱۲۴
جز درد تو جان ما تمنا نکند خود درد ترا کسی مداوا نکند ما زار غمت به کس نگوئیم اگر بوی جگر سوخته رسوانکند
شمارهٔ ۱۲۵
جان چیست که گویمت بقربان توباد یاسر فدای پای یکران تو باد گر سینه ما زخم ترا لایق هست کردیم بهل که وقف پیکان توباد
شمارهٔ ۱۲۶
جان غاشیه غم تو بردوشش باد درد تو روان من در آغوشش باد جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند رسم و ره اندیشه فراموشش باد
شمارهٔ ۱۲۷
جان بی تو چوهیزم اندر آتش سوزد صبر از تو چو عقل از می بیغش سوزد وین بوالعجبی شنوکه در کوره عشق چون خس که در افتد اندر آت…
شمارهٔ ۱۲۸
جان در غمت از جهان جدائی دارد سر در رهت آرزوی پائی دارد دل وصل تو میخواست قضا گفت آری این جغد کنون سر همائی دارد
شمارهٔ ۱۲۹
چشمم همه بی تو موج خوناب زند بختم همه بی تو نقش بر آب زند باز آی که خون مرده اندر رگ دل در بزم تو خنده بر می ناب زند
شمارهٔ ۱۳۰
چشمان تو آهوان آهو گیرند در حسن غزال تو طبیعت شیرند نتوان ز کمینگاه نگاه تو گذشت ترکان کرشمه دست بر شمشیرند