رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

خواهم فلکت دگر مساعد گردد بختت طرف یاره ساعد گردد تو کوکب اقبالی و کوکب که هبوط گیرد غرض آن بود که صاعد گردد

در عشق تو دل بخون من بازی کرد با چرخ به کینم غمت انبازی کرد کار دل من عشق تو گفتم سازد او نیز چو دور چرخ ناسازی کرد

در عشق تو خون ز چشم امید چکید وز شرم تو خوی ز ماه و ناهید چکید شب در دل من خیال روی تو گذشت جای خویم از مسام خورشید چکید

دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد بر تن همه موی من مغیلانی کرد حال شب من مپرس کز هجر رخت بر مور دلم بلا سلیمانی کرد

در عهد کفت کزوسخا می بارد بر بوم و برم از چه بلا می بارد گیتی همه ابر عافیت شد زکفت بر کشت من آتش از کجا می بارد

در دام تو هیچ جان گرفتار مباد پود غم تو دل کسش تار مباد با ما گفتی که روز عمرت چون است روزم چه که هیچ شب چنین تار مباد

در عهد غمت دل چه جوانیها کرد از خون جگر چه عیش رانیها کرد جان را هوس گران رکابیها بود عشق آمد و خوش سبک عنانیها کرد

در جام دل آن باده که دی دلبر کرد کز هوش روان و خردش ساغر کرد یارب ز چه باده بود کاندیشه آن فکرت به ضمیر عقل خاکستر کرد

دی چرخ که از بقا مبادش امید تا بر دل من زخم زند تیغ کشید در دست تو بود دل بدان واسطه شد کاول اثر زخم به دست تو رسید

در غیر دلم غم تو مأوا نکند در خانه دل بجز تو کس جا نکند خواهم بتو مشغول چنان این دل را کز عشق تو باد تو نیز پروا نکند

۱۴/۳۴