رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

ز آنروز که از سستی بخت ناشاد در بحر هنر کشتی جانم افتاد از باد حوادث دمی ایمن نشدم فریاد ز بخت بد هزاران فریاد

شب بر دل من دوره غم می بیزد غم بر سر من خاک عدم می بیزد من خاک شدم هنوز خاکستر غم دل بی تو بر این جان دژم می بیزد

شد تن همه دل دلستان می آید دل خود همه تن شد که روان می آید ای جان مجازی از جسد بیرون رو کآن یار حقیقتی چو جان می آید

عقل از خبر وصل تو از هوش رود جان رقص کنان ز لب سوی گوش رود از بوی بهار وصل هشیاری من با مستی باده دوش بر دوش رود

عشاق به تیغ عشق جز سر ندهند خاک قدمش به هیچ افسر ندهند گر سنگ بلا ببارد ابر غم دوست آن سنگ به صد هزار گوهر ندهند

کو عشق که باده سکونم ریزد در ساغر جان می جنونم ریزد من جان کنمش نثار و او بیگنهی هر لحظه ز راه دیده خونم ریزد

گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد وان خسته ناتوان که محزون باشد ای جان جهان فدایت این پرسش چیست خاشاک در آتش افکنی چون باشد

کفتم که چو بخت هجر در خواب شود خون جگرم مگر می ناب شود زلف شب من به صبح گردن ننهد خورشید ز نور اگر رسن تاب شود

گر بیخبری کز تو بدین دل چه رسید ور نیز نه آگهی که جانم چه کشید از چهره من قیاس دل بتوان کرد و زدیده من درون جان بتوان دی…

گفتی شب هجرت از چه تب می زاید آخر شب غم روز طرب می زاید آبستن روز است شب اما شب من هرصبح بجای روز شب می زاید

۱۶/۳۴