شمارهٔ ۱۵۶

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

کو عشق که باده سکونم ریزد

در ساغر جان می جنونم ریزد

من جان کنمش نثار و او بیگنهی

هر لحظه ز راه دیده خونم ریزد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۵۵

بعدیشمارهٔ ۱۵۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید