رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
ای دیده به آتش آشنائی نکنی چون برق بلا جهد گیائی نکنی ای رخنه غم نگفتمت کاتش عشق چون شعله کشدتورهنمایی نکنی
شمارهٔ ۳۳۲
ای دیده به روشنی چو اختر بادی کآخر در عیش بر رخم بگشادی گر خون دلم بریختی در شب هجر نظاره دیت به روز وصلم دادی
شمارهٔ ۳۳۳
تا روز رخت شد چو شراب عنبی روزم همه تیره شد ببین بوالعجبی خورشید فلک ندید هم روز بخواب زان شب که شب از زلف تو آموخت شبی
شمارهٔ ۳۳۴
تاراج متاع اختیارم کردی در رهگذر بلا غبارم کردی گفتم بشکیبم از تو آتش رسنی در گردن جان بیقرارم کردی
شمارهٔ ۳۳۵
دل پیش غمت جزیه برد غمناکی سر باج دهد تا شودت فتراکی آنروز که شعله ور شود غمزه تو جان رشوه دهد تا که کند خاشاکی
شمارهٔ ۳۳۶
در ده می لعل لاله گون صافی بگشای ز حلق شیشه خون صافی کامروز ز جام می برون نیست مرا یک دوست که دارد اندرون صافی
شمارهٔ ۳۳۷
عمری بگذشت از آنکه در خواب، شبی از بادهٔ جامِ وصلِ حورینسبی تَر شد لبم و هنوز چون یاد کنم بیخود گردم چو مستِ جامِ طَر…
شمارهٔ ۳۳۸
گرد دل من ز غم حصاری کردی چشم ترم ابر شعله باری کردی من عمر گیاه برق عشقت کردم تو هستی من صاعقه زاری کردی
شمارهٔ ۳۳۹
هستی بتو قائم است و موجود توئی در کعبه و در بتکده معبود توئی گر قصد حرم کنند و گر سجده بت معبود همه توئی و مقصود توئی
شمارهٔ ۳۴۰
یک دم ز دل فکار بیرون نروی زین سینه شعلهزار بیرون نروی این خاطر فتنهلاخ نه درخور تست لیکن زوی ای نگار بیرون نروی