رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
یارب به که گویم اندرین دیر کهن کز جان چه کشیده ام در این مدت من بر روی غم دوست در دل بسته و آنگه چو بلا نشسته در خانه تن
شمارهٔ ۳۰۲
بر پهنه دهر خنگ بیداد مران از صفحه روزگار جز رنج مخوان این هستی پنج روزه جاوید مدان وین عمر که باقی است در اندوه خمان
شمارهٔ ۳۰۳
یک عمر اسیر درد پنهان بودن زنجیری نامرد به زندان بودن در حلقه غم سر بگریبان بودن بتوان نتوان یار به نادان بودن
شمارهٔ ۳۰۴
یاد آور روی دوست را گل می دان وان زلف پریش را تو سنبل می دان آوای حبیب را تو بلبل می دان نی نی همه خار پیش آن گل می دان
شمارهٔ ۳۰۵
ای دوست منم ز جرم شرمنده تو مخلوق تو وسگ تو وبنده تو در عالم عشق جان من مرده تو در هر دو جهان روان من زنده تو
شمارهٔ ۳۰۶
ای دیده زکات گیر نظاره تو وز قید حیات رست بیچاره تو آن عارض آتشین به خورشید نمای تا جزیه دهی کند به رخسار تو
شمارهٔ ۳۰۷
ای راحت سینه سینه رنجور از تو وی قبله دیده دیده مهجور از تو با دشمن من ساخته ای دوراز من وزدروی تو سوخته ام دور از تو
شمارهٔ ۳۰۸
ای صبح خجل ز روی فرخنده تو خورشید به بزم حسن شرمنده تو تا دامن دیده شکرستان گردد زین شهد که ریزد از شکر خنده تو
شمارهٔ ۳۰۹
جان چون تن و تن چو جان کند قدرت تو گوئی ز می آسمان کند قدرت تو مرکز فلک وفلک شود مرکز خاک آن روز که امتحان کند قدرت تو
شمارهٔ ۳۱۰
در بزم محبت امشب از دولت تو از باده درد و ساغر محنت تو آن جام که میخواستم از دست تو من دست قدرم بداد بی منت تو