رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
ای ز آتش غم نهفته چاک دل من بر باد فنا فشانده خاک دل من بنمای تو چهره تا دهد دختر رز خون دل خود خراج تاک دل من
شمارهٔ ۲۸۲
ای عشق تو نور خانه سوز دل من سودای رخت خانه فروز دل من روزی ز درم در آمدی روز جهان ز آن روز کند شبی به روز دل من
شمارهٔ ۲۸۳
ای آتش تو مرهم داغ دل من می خون شده از تو در ایاغ دل من از بوم و بر هستی ام آتش روید تا گلشن روی تست باغ دل من
شمارهٔ ۲۸۴
ای وهم تو از مزیفاتی بس کن محبوس مخلد جهاتی بس کن اینجا قلم عقل ز خاموشان است تو رنگ سیاهی ز دواتی بس کن
شمارهٔ ۲۸۵
ای دیده عقل کلبه نقاشی کن در جلوه شد آن نگار جانپاشی کن دلدار من از دوگونه خورشیدی کرد خورشید فلک کنون تو خفاشی کن
شمارهٔ ۲۸۶
ای مرهم زخم اندرون دل من کونین ز عشق تو زبون دل من من روی ترا وجه دیت می بینم از بسکه گرانبهاست خون دل من
شمارهٔ ۲۸۷
این پند نگاهدار هموار ای تن تا سور ترا پیش نیاید شیون عضوی که ز تو دوست شود با دشمن دشمن دو شمر تیغ دوکش زخم دو زن
شمارهٔ ۲۸۸
تا یافت شود مگر برای دل من یاری که بسربرد هوای دل من در کوچه روزگار پر آبله شد از پویه بیفایده پای دل من
شمارهٔ ۲۸۹
تا دور شدی ز چشم غمدیده من افعی بلا شد مژه در دیده من خود سوختم و همی نمی دارد دست آتش ز گیاه جان تفتیده من
شمارهٔ ۲۹۰
تیغ از تو ولبیک نهانی از من زخم از تو و تسلیم جوانی از من گر دل دهدت که جان ستانی از من از تو سر تیغ و جانفشانی از من