رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

من خالق کن فکان ترا می دانم معبود همه جهان ترا می دانم آنکس که بحکم قدرت بیچونی از خاک کند روان ترا می دانم

نه در خور داغ تو جبینی دارم نه لایق حسنت آفرینی دارم نه نیز به بخت بد قرینی دارم برحال تباه خود انینی دارم

یکباره بترک دار دنیاگفتم بیرون خود از غبار هستی رفتم از بسکه درون سینه شبهای فراق در خدمت سلطان خیالت خفتم

دنیا نه به خاک نه به آبش میدان گیتی نه به بیداری و خوابش میدان این پنج صباح هستی پا به رکاب گردل دادی تو ناصوابش میدان

آکنده به آتش دل بی حاصل من گوئی که ز آتش است آب و گل من عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر چون آتش دوزخ درون دل من

آن نیستی اینکه نام داری انسان تا هیچ نگه نداری آزرم کسان تا چند همی کینه فروزی چو ددان تا کی شکنی همی چو هیزم پیمان

ای زلف سیه کرده بلای دل من وی خون جگر داده غذای دل من خود خون فسرده دلم پاک بریز کس نطلبد از تو خونبهای دلم من

ای کهتر فضل تو هزار افلاطون شد صبر من از حوصله شوق افزون گر وعده خویش را وفا خواهی کرد ای مفخر اهل علم وقت است اکنون

ای وصل تو اختر مراد دل من در راه غم تو شعله زاد دل من جان دامن زلف تو ز کف نگذارد از هجر تو ناگرفته داد دل من

اکنون که شدی مه خرد برده من از وصل تو زنده شد دل مرده من سیمرغ غمت کشد به منقار ستم خاشاک بلا به جان افسرده من

۲۷/۳۴