رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

کی باد ز شر تن اخسا برهیم از وحشت این قفس چو عنقا برهیم جان در چمن قدس فشانم به رقص روزی که ز ظلمت هیولا برهیم

کو مرگ که مایه حیاتش گیرم وز دفتر زندگی براتش گیرم از منطقه چرخ شتاب آورمش وز مرکز افلاک ثباتش گیرم

گفتم روم از عشق تو در معدن غم یاقوت روان گذارم اندر تن غم خود خرمن عمر کنون از غم تو در خوشه همین نهان کند خرمن غم

گفتم به تو ای نورده روزن چشم منزلگه خورشید کنم برزن چشم بی تو همه سوده های الماس بلا جان بر سر دل ریخت به پرویزن چشم

گاهی آتش از تف درون می سازم گاهی به نفس ستاره خون می سازم گفتی که به روز هجر چون می سازی روزی چه بیا ببین که چون می سازم

ما سطح فلک قعر زمین می شمریم نه چرخ همین یکی نگین می شمریم گیتی رحم وروان جنین می شمریم تا ظن نبری که عمر این می شمریم

مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم دل بتکده غم است و من برهمنم با این دل تیره بخت آخر چکنم روزی که سموم هجر سوزد بدنم

من علم گیاه حرم توحیدم من چارده ماه حرم توحیدم گر اهل حقیقت سپرندم به قدم غم نیست که ماه حرم توحیدم

موسایم و در طور لقا می طلبم عیسایم و پیوسته بقا می طلبم یعقوبم و گمگشته خود می جویم مقصود دلم توئی ترا می طلبم

مائیم که با فقر و فنا ساخته ایم در ملک عدم مرکب جان تاخته ایم از دولت سودای تو بی منت مرگ خود را ز خودی خویش پرداخته ایم

۲۶/۳۴