رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

شد غرفه به خون جگر آواره تو وز قید حیات رست بیچاره تو یارب چه کسی تو کاندرون دیده آسایدم از خیال نظاره تو

کو عمر که داد عیش بستانم ازو کو وصل که درد هجر بنشانم ازو کو یار که گر پای خیالش بمثل بر دیده نهد دیده نکو دانم ازو

هرتن که سرشت بد بود محضر او ناچار همی بدی بکوبد در او بنمای کسی را که ز اندیشه بد سر دل او نشد قضای سر او

مستیم و خراب کنج میخانه تو سرخوش همه از شراب پیمانه تو گیرند اگر چه عاقلان خرده به ما شادیم که خود شدیم دیوانه تو

ای دل نشدی تا به ره عشق آگاه بیهوده منه در این سفر پای به راه هشیار به راه عشق شلتاق مکن گر نیستی ار طریق مستی آگاه

در راه تو دیوانه شدن ما را به سر گشته چو پیمانه شدن ما را به زاهد چه دهی پند که بایاد رخش از کعبه به بتخانه شدن ما رابه

ای سرو ز بالای تو پست افتاده از زلف تو شمشاد ز دست افتاده در خانه خویش خواهمت بی زحمت می خورده صبوحی زده مست افتاده

دل در غمت از دو کون برداشته به در مزرع جان تخم بلا کاشته به این رخنه غم که دیده اش می خوانند بی دوست بخاک محنت انباشته ب…

جز راه صفا بهیچ ره پای منه زیرا که ره صفا ز هر راهی به هر چیز بجز وفات دادند مگیر هر چیز بغیر عشق خواهند مده

سر گشتگی دور زمان یعنی چه این گردش هفت آسمان یعنی چه آزاد چو از جهان بود دیوانه دل بستن عاقل به جهان یعنی چه

۳۲/۳۴