رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

ای عشق مگر مایه بود آمده ای کز سر تا پا تمام سود آمده ای نقصان به تو از چشم بد کس مرساد کآرایش دکان وجود آمده ای

من کیستم از خویش به تنگ آمده ای دیوانه با خرد به جنگ آمده ای دوشنبه به کوی یار از رشکم کشت نالیدن پای دل به سنگ آمده ای

من کیستم ای شوخ دل از کف شده ای آتش به دکان هستی خود زده ای با غیر تو خوش نشین کز آشوب غمت خون شد دل ما و سینه آتشکده ای

ای تیره شب فراق آخر به سر آی وی صبح امید از در مهر درآی گر عمر منی ای شب هجران بگذر ور جان منی ای نفس صبح برآی

از گردش نه مدار غافل نشوی وز بازی روزگار غافل نشوی خواهی ز تو وقت کار غافل نشوند از خدمت کردگار غافل نشوی

اشراق تو هستی ثمر بید کنی از شعله همی کوثر امید کنی این تار که عنکبوت بخت توتند تا چند به هرزه دام خورشید کنی

ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی وز خون جگر به جوی غم شیر کنی تار تو کز آن دام مگس نتوان کرد خواهی که به آن همای نخجیر کنی

ای دل ز چه از علم وسیطی نکنی روی دل نفس در بسیطی نکنی همدوشی عقل کل توانی لیکن تو مرکز پستی و محیطی نکنی

ای دیده ز اشک بی متاعم نکنی در بیعگه غم ابتیاعم نکنی چون من سخن از وداع دلدار کنم ای جان عجب است اگر وداعم نکنی

ای دیده دگر خرد تباهی نکنی با شعله هوای خانه خواهی نکنی ای دل به ستم بسوز تا باردگر عشق آتشی ار کند گیاهی نکنی

۳۳/۳۴