رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
اهلی که هزار بلبل از وی خجل است او نیز چو دیگر همین آب و گل است زر شد مس او از نظر اهل دلان اکسیر سعادت نظر اهل دل است
شمارهٔ ۱۰۲
عاشق که غمی در دل آگاه ویست سوزی دگر اندر نفس و آه ویست با ناخوشیم چو خاطر دوست خوشست من نیز خوشم بهرچه دلخواه ویست
شمارهٔ ۱۰۳
جز محنت و غصه حاصل دنیا چیست حال بدو نیک این جهان پیدا نیست کاش این دو سه روز هم نمیبود کسی کاین زندگی ارزنده این غوغا ن…
شمارهٔ ۱۰۴
عالم که چو چشم باز کردی هیچست هر کار کزو بساز کردی هیچست چون صورت آینه تماشاش خوشست گر دست طمع دراز کردی هیچست
شمارهٔ ۱۰۵
شهدی همه نیش است و در او نوش کم است بگذار که با وجود هستی عدم است شهدی که تو چون مگس بر او شیفته یی چون نیک در او فرو رو…
شمارهٔ ۱۰۶
این عالم بی وفا ندانیم که چیست کز وی دل کس چنانکه میخواست نزیست چشمی که به بدمهری عالم نگریست چون چشمه بهایهای بر خود بگ…
شمارهٔ ۱۰۷
امروز که دوران فلکت با تو نکوست هشدار که دشمنیست در صورت دوست چون روز طرب درآید این ساغر چرخ بینی که چه خورده های الماس …
شمارهٔ ۱۰۸
تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشت بدحالیم از چرخ بتر خواهد گشت اهلی چو فلک بعکس کامت گردد روزی که دهد کام تو بر خواهد گشت
شمارهٔ ۱۰۹
ای میوه سر درختی باغ بهشت قد چو نهال تو درین باغ که کشت؟ گردون که بحسن صد هزارش یادست تا روی تو دید جمله از دست بهشت
شمارهٔ ۱۱۰
هر چند که عاشقی دل افکارتر است کار دل او ز عشق دشوار تر است در جمجمه طریق عشق آنکه فتاد هر چند که میرود گرفتار تر است