شمارهٔ ۱۰۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

عاشق که غمی در دل آگاه ویست

سوزی دگر اندر نفس و آه ویست

با ناخوشیم چو خاطر دوست خوشست

من نیز خوشم بهرچه دلخواه ویست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۱

بعدیشمارهٔ ۱۰۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید