رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

آن روز که حرف عشق بشنفت دلم شب تا به سحر میان خون خفت دلم از بسکه خزان نامرادی دیدم صد بار بهار آمد و نشکفت دلم

دارم سر آنکه عیش پاینده کنم جبران گذشته را در آینده کنم بگذارد اگر باد حوادث چون گل یک صبح به کام دل خود خنده کنم

آن سبزه که ترک این چمن گفت، منم آن لاله که از اشک به خون خفت، منم وآن غنچه لب بسته که از تنگدلی صد بار بهار آمد و نشکفت،…

با فکر قوی گرسنه چون شیر، منم وز چار طرف بسته زنجیر منم جز خون نخورم ز دست هر دشمن و دوست در معرکه چون برهنه شمشیر منم

آن خم که بود مدام در جوش، منم آن مرغ که شد به شام خاموش، منم در حلقه رندان خراباتی خویش آن پاک نشین خانه بر دوش، منم

از بسکه چو سرو چمن آزاده منم چون سایه سرو خاک افتاده منم گر عیب نبود راستی پس از چیست بی چیز و تهی دست و گدازاده منم

از رنگ افق من آتشی می‌بینم در خلق جهان کشمکشی می‌بینم اما پس از این کشمکش امروزی از بهر بشر روز خوشی می‌بینم

در موسم گل طرف چمن می‌خواهم با خویش گلی غنچه‌دهن می‌خواهم دیروز دلم شکست و کردم توبه و امروز دل توبه‌شکن می‌خواهم

تا چند ز آه سینه دل چاک شوم تا کی ز سرشک دیده غمناک شوم این آتش و آه و آب چشمم باقیست تا از اثر باد اجل خاک شوم

با دشمن و دوست گر شدی نرم چو موم چون نقش نگین شوی مکن شرم چو موم با خصم هماره باش سرسخت چو سنگ با دوست همیشه باش دل نرم …

۲۹/۳۸