شمارهٔ ۲۸۶

از فرخی یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

از بسکه چو سرو چمن آزاده منم

چون سایه سرو خاک افتاده منم

گر عیب نبود راستی پس از چیست

بی چیز و تهی دست و گدازاده منم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۵

بعدیشمارهٔ ۲۸۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید