شمارهٔ ۲۹۰

از فرخی یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

با دشمن و دوست گر شدی نرم چو موم

چون نقش نگین شوی مکن شرم چو موم

با خصم هماره باش سرسخت چو سنگ

با دوست همیشه باش دل نرم چو موم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۹

بعدیشمارهٔ ۲۹۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید