رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم نفرین به اساس زندگانی کردیم جان کندن تدریجی خود را آخر تبدیل به مرگ ناگهانی کردیم
شمارهٔ ۳۰۲
یکچند به مرگ سخت جانی کردیم رخساره به سیلی ارغوانی کردیم عمری گذراندیم به مردن مردن مردم به گمان که زندگانی کردیم
شمارهٔ ۳۰۳
روزی که به تاج طعنه سخت زدیم با دست تهی پا به سر تخت زدیم بگریخت ز دست من و دل طالع و بخت پس داد ز دست طالع و بخت زدیم
شمارهٔ ۳۰۴
روزی که به کار زندگی دست زدیم در عالم نیستی دم از هست زدیم اورنگ فلک نبود چون درخور ما پا بر سر این نشیمن پست زدیم
شمارهٔ ۳۰۵
عمری به دهان راستگو مشت زدیم وز راه کژی به شیر انگشت زدیم رفت آبروی کشور جمشید به باد بس آتش کین به خاک زرتشت زدیم
شمارهٔ ۳۰۶
آن روز که چون سرو سر از خاک زدیم با دست تهی پای بر افلاک زدیم دیدیم چو دلتنگی مرغان چمن چون غنچه گل جامه جان چاک زدیم
شمارهٔ ۳۰۷
آن روز که چون سبزه سر از خاک زدیم چون لاله ز داغ آه غمناک زدیم گشتیم چو غنچه بسکه از غم دلتنگ چون گل به چمن جامه جان چاک…
شمارهٔ ۳۰۸
یک عمر به بند آز پا بسته شدیم بر اهل هوس قائد و سردسته شدیم اینک پی مرگ ناگهانیم دوان از بسکه ز دست زندگی خسته شدیم
شمارهٔ ۳۰۹
بس جان ز فشار غم به دوران کندیم پیراهن صبر از تن عریان کندیم القصه در این جهان بمردن مردن یک عمر به نام زندگی جان کندیم
شمارهٔ ۳۱۰
آن روز که پابند جنون گردیدیم از دائره عقل برون گردیدیم صید از دهن شیر گرفتیم اما در پنجه عشق تو زبون گردیدیم