ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۲۶۸
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
چشم بستیم از جهان، تا آشنای او شدیم از غبار درگه او، گل بر این روزن زدیم!
۲۳۱
شمارهٔ ۲۳۲
ما نه از بهر خدا دیده گریان داریم اشک خونین ز پی نعمت الوان داریم
۲۳۲
شمارهٔ ۲۳۳
آشنا نیست بهم ظاهر و باطن ما را خویش گیریم و، سخنهای مسلمان داریم
۲۳۳
شمارهٔ ۲۳۴
برده است از بس بفکر آن نگار جانیم گشته موی کاسه زانو خط پیشانیم
۲۳۴
شمارهٔ ۲۳۵
گر بیاد شعله خوی تو افغان سرکنیم هر کجا چون شعله بنشینیم، خاکستر کنیم
۲۳۵
شمارهٔ ۲۳۶
از حیا حرفش نیاید بر زبان کلک ما صفحه را از رشته نظاره گر مسطر کنیم
۲۳۶
شمارهٔ ۲۳۷
وقت نظاره صنع، در چشم اهل عرفان هر پره گلی هست یک پره بیابان!
۲۳۷
شمارهٔ ۲۳۸
در آن گلشن که خواهد نکهت او جلوه گر گشتن حباب آسا هوا را میتوان بر گرد سر گشتن
۲۳۸
شمارهٔ ۲۳۹
هست قفل کارهای بسته را از خود کلید هر کجا سنگی است دارد آتشی در خویشتن
۲۳۹
شمارهٔ ۲۴۰
رعشه بر اعضا فتاد و، وقت رحیل است جنبش دندان بود نشان فتادن
۲۴۰
۲۴/۲۷