ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۲۶۸
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
کیست عارف؟ آنکه نشناسد به جز حق دیگری پای تا سر، پشت پا؛ سر تا به پا، ترک سری!
۲۶۱
شمارهٔ ۲۶۲
برای یک لب نان دربدر چه میگردی؟ تو راه درگه حق را مگر نمیدانی؟!
۲۶۲
شمارهٔ ۲۶۳
چو خشتی کز بنا افتد، زهر افتادن دندان شود ظاهر که دارد خانه تن رو بویرانی
۲۶۳
شمارهٔ ۲۶۴
ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانی چو گل بر خرده جان نیست غیر از جیب و دامانی!
۲۶۴
شمارهٔ ۲۶۵
در دیده غبارم ز چه ره یافته، دانی؟ نور نگاه میکندت خانه روشنی
۲۶۵
شمارهٔ ۲۶۶
دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست نور نگاه میکندت خانه روشنی
۲۶۶
شمارهٔ ۲۶۷
هجوم خط مشکین نیست بر سیب زنخدانش همانا کاروانی کرده منزل بر سر چاهی!
۲۶۷
شمارهٔ ۲۶۸
به دوست روی دو عالم تو آشنای کهای جهان گدای در اوست، تو گدای کهای؟!
۲۶۸
۲۷/۲۷